و اما عشق...!

و اما عشق...! باختم در "عشق" اما باختن تقدیر نیست ، ساختم با درد"تنهایی" مگر تقدیر چیست ؟
نويسندگان مسافرتنها... آخرين مطالب بار آخر پنج وارونه... گویی دوباره عاشق شدم .... تو چهارشنبه ۱٦ شهریور ۱۳٩٠ آبی خاکستری سیاه آتش پنهان درد گنگ سراب آه سحری لینک دوستان قالب میهن بلاگ بنفش دلـــــدار خلوتکده Dr.Azad دیوونگی پرشیــــا آواره عشق Viva Love سوته دلان به رنگ نیلی مهتاب عشق پسر جهنمی یک عمر حسرت عاشق کوهستان فروش کارت شارژ افکار یه بادوم زمینی دنیایی پر از دلتنگی کتابخانه مجازی ایران دانلود آهنگهای مجید خراطها فروشگاه اینترنتی پارمیس فان دانلود بهترین آلبوم ها و فیلم های ترکی دنیای مردگان شـهاب "مرا چه به تنهایی و سکوت" پروانه عاشق بازی آنلاین گلچین قالب وبلاگ	بار آخر بار آخر، من ورق را با دلم بر میزنم بار دیگر حکم کن! اما نه بی دل !با دلت، دل حکم کن! حکم دل :هر که دل دارد بیندازد وسط تا که ما دلهایمان را رو کنیم! دل که روی دل بیفتد عشق حاکم میشود، پس به حکم عشق، بازی میکنیم! این دل من! رو بکن حالا دلت را...! دل نداری؟ بر بزن اندیشه ات را...! حکم لازم: دل گرفتن، دل سپردن، هر دو لازم! [ چهارشنبه ۳ خرداد ۱۳٩۱ ] [ ۱٢:٤٢ ‎ق.ظ ] [ مسافرتنها... ] نظرات () پنج وارونه... پنج وارونه چه معنا دارد ؟! خواهر کوچکم از من پرسید من به او خندیدم کمی آزرده و حیرت زده گفت روی دیوار و درختان دیدم باز هم خندیدم گفت دیروز خودم دیدم علی پسر همسایه پنج وارونه به نازی میداد آنقَدَر خنده برم داشت که طفلک ترسید بغلش کردم و بوسیدم و با خود گفتم بعدها وقتی غم سقف کوتاه دلت را خم کرد بی گمان می فهمی پنج وارونه چه معنا دارد... [ سه‌شنبه ٩ اسفند ۱۳٩٠ ] [ ۱٠:٥۱ ‎ب.ظ ] [ مسافرتنها... ] نظرات () گویی دوباره عاشق شدم .... اینطور گویند که هر چیز اول و آخری ... قبل و بعدی دارد... اما بدان من شاید قبل از تو بودم اما بعد از تو هرگز... یک جرعه عشق به اندازه’ اقیانوسی عظیم است و من اکنون عطش اقیانوسی دارم . آن زمان که من با باران دو چشمم تمام گیاهان باغ خیالت را چه کوچک و چه بزرگ با همه تشنگی که خود داشتم تشنگی میبریدم.... باران کلامت آنچنان بر من نرم بارید که من و همه خاک دستی فواره وار بسویت رو به آسمان بگشادیم و رحمتت را شکر گفتیم و زان پس خورشیدی بر لبانم نشست و تو همچنان می باری... زاینگونه است که با هر ساعت دوریت قلبم بی اختیار گامی بسویت بر میدارد و با هر سلام و هر آمدنت گویی دوباره عاشق شدم .... [ پنجشنبه ٢٢ دی ۱۳٩٠ ] [ ۱:٢۱ ‎ب.ظ ] [ مسافرتنها... ] نظرات () تو تو نوبهار عشقی و من تجسم خزان تو حُسن ختامی و من نیاز امتنان تو بغض سر گشاده ای رها ز حصر پنجره من آن نگاه منتظر که مانده پشت پنجره تویی بهانه نفس برای رویشی دگر منم دراوج بی کسی اسیر عشق و در به در تویی تقدس گل و تویی شکوه یه سفر من آخرین سروده ام به یاد دیدگان تر تو بارش غروری و ترنم ترانه ای منم غریب و بر لبم نوای عاشقانه ای تو شور پر کشیدنی در امتداد آرزو من آن سکوت ممتدم غمین نشسته در گلو تویی خجسته فال و من پُرم از التهاب و تب تو از نژاد برتری ، من از تبار تار شب تو نورِ مطلقی و من در انزوا نشسته ام تو جلوه وجاهتی من از زمانه خسته ام به رقص دیده می کنی چه با دل زمینی ام؟ تو آسمانی و مگر توانی هم نشینی ام؟ تو را قسم به عاشقی! دگر مبر قرار من در اوج نشسته ای چرا به انتظار من؟ اگر چه دل سپرده ام به گرمی نگاه تو نمانده گرچه مأمنی مرا به جز پناه تو ولی من و وصال تو؟ چه خواب شاعرانه ای! تو و دل شکسته ام؟ چه سهم ظالمانه ای! چگونه ارمغان کنم تو را بهشت آرزو؟ در این جهنم زمین در این سرای فتنه جو قسم به سوز و نار و نی! قسم به عشق و فاصله! اگر روی نمی کنم ز بی وفاییت گله برو ولی بدونِ تو چه حاصل از نفس مرا؟ برای رَستن از زمین همین بهانه بس مرا برو ولی نظر مکن دگر به دیده ترم نه...اینچنین نرو بمان چگونه از تو بگذرم؟ به خاطر وصال من دگر تو در زمین نمان..... اگر بنا به رفتن است مرا ببر به آسمان..... [ جمعه ٢٧ آبان ۱۳٩٠ ] [ ۱:٠۱ ‎ب.ظ ] [ مسافرتنها... ] نظرات () حاصلی از هنر عشق ِ تو جز حرمان نیست آه از این درد که جز مرگ ِ من اش درمان نیست این همه رنج کشیدیم و نمی دانستیم که بلاهای وصال ِ تو کم از هجران نیست آنچنان سوخته این خاک ِ بلا کش که دگر انتظار ِ مددی از کرم ِ باران نیست به وفای تو طمع بستم و عمر از کف رفت آن خطا را به حقیقت کم از این تاوان نیست این چه تیغ است که در هر رگ ِ من زخمی از اوست گر بگویم که تو در خون ِ منی ، بهتان نیست رنج ِ دیرینه ی انسان به مداوا نرسید علت آن است که بیمار و طبیب انسان نیست صبر بر داغ ِ دل ِ سوخته باید چون شمع لایق ِ صحبت ِ بزم ِ تو شدن آسان نیست تب و تاب ِ غم ِ عشق ات ، دل ِ دریا طلبد هر تــُنـُـک حوصله را طاقت ِ این توفان نیست سایه صد عمر در این قصه به سر رفت و هنوز ماجرای من و معشوق مرا پایان نیست [ چهارشنبه ۱٦ شهریور ۱۳٩٠ ] [ ۱٢:٥٧ ‎ب.ظ ] [ مسافرتنها... ] نظرات () آبی خاکستری سیاه در شبان غم تنهایی خویش عابد چشم سخنگوی توام من در این تاریکی من در این تیره شب جانفرسا زائر ظلمت گیسوی توام گیسوان تو پریشانتر از اندیشه من گیسوان تو شب بی پایان جنگل عطرآلود شکن گیسوی تو موج دریای خیال کاش با زورق اندیشه شبی از شط گیسوی مواج تو من بوسه زن بر سر هر موج گذر می کردم کاش بر این شط مواج سیاه همه عمر سفر می کردم من هنوز از اثر عطر نفسهای تو سرشار سرور گیسوان تو در اندیشه من گرم رقصی موزون کاشکی پنجه من در شب گیسوی پر پیچ تو راهی می جست چشم من چشمه ی زاینده ی اشک گونه ام بستر رود کاشکی همچو حبابی بر آب در نگاه تو رها می شدم از بود و نبود شب تهی از مهتاب شب تهی از اختر ابر خاکستری بی باران پوشانده آسمان را یکسر ابر خاکستری بی باران دلگیر است و سکوت تو پس پرده ی خاکستری سرد کدورت افسوس سخت دلگیرتر است شوق بازآمدن سوی توام هست اما تلخی سرد کدورت در تو پای پوینده ی راهم بسته ابر خاکستری بی باران راه بر مرغ نگاهم بسته "حمید مصدق" [ شنبه ٢٩ امرداد ۱۳٩٠ ] [ ۳:۳٤ ‎ب.ظ ] [ مسافرتنها... ] نظرات () آتش پنهان آغاز من ، تو بودی و پایان من تویی آرامش پس از شب توفان من تویی حتی عجیب نیست، که در اوج شک و شطح زیباترین بهانه ایمان تویی احساسهایی از متفاوت میان ماست آباد از توام من و ، ویران من تویی آسان نبود گرد همه شهر گشتنم آنک ، چه سخت یافتم :" انسان" که تویی پیداست من به شعله تو زنده ام هنوز در سینه من ، آتش پنهان من تویی هر صبح ، با طلوع تو بیدار می شوم رمز طلسم بسته چشمان من تویی هر چند سرنوشت من و تو ، دوگانگی است تنهای من ! نهایت عرفان من تویی "سهیل محمودی" [ سه‌شنبه ٢٥ امرداد ۱۳٩٠ ] [ ٤:٠٠ ‎ب.ظ ] [ مسافرتنها... ] نظرات () درد گنگ نمی دانم چه می خواهم بگویم زبانم در دهان باز بسته ست در تنگ قفس باز است و افسوس که بال مرغ آوازم شکسته ست نمی دانم چه می خواهم بگویم غمی در استخوانم می گدازد خیال ناشناسی آشنا رنگ گهی می سوزدم گه می نوازد گهی در خاطرم می جوشد این وهم ز رنگ آمیزی غمهای انبوه که در رگهام جای خون روان است سیه داروی زهرآگین اندوه فغانی گرم وخون آلود و پردرد فرو می پیچیدم در سینه تنگ چو فریاد یکی دیوانه گنگ که می کوبد سر شوریده بر سنگ سرشکی تلخ و شور از چشمه دل نهان در سینه می جوشد شب و روز چنان مار گرفتاری که ریزد شرنگ خشمش از نیش جگر سوز پریشان سایه ای آشفته آهنگ ز مغزم می تراود گیج و گمراه چو روح خوابگردی مات و مدهوش که بی سامان به ره افتد شبانگاه درون سینه ام دردی ست خونبار که همچون گریه می گیرد گلویم غمی ‌آِشفته دردی گریه آلود نمی دانم چه می خواهم بگویم "هوشنگ ابتهاج" [ سه‌شنبه ٢٥ امرداد ۱۳٩٠ ] [ ۳:٤٥ ‎ب.ظ ] [ مسافرتنها... ] نظرات () ........ مطالب قدیمی‌تر >> .: Weblog Themes By Iran Skin :.	درباره وبلاگ هرچه گشتم دراین شهر نبود اهل دلی که بداند غم دلتنگی و تنهایی ام را... موضوعات وب عاشقانه(۳) متن زیبا(٢) فوق العاده(۱) نوای دل(۱) میخواهم باتوباشم(۱) تو(۱) وفا(۱) رویایی(۱) حسرت(۱) آرشيو مطالب خرداد ٩۱ اسفند ٩٠ دی ٩٠ آبان ٩٠ شهریور ٩٠ امرداد ٩٠ تیر ٩٠ خرداد ٩٠ اردیبهشت ٩٠ امکانات وب
[ طراحی : ایران اسکین ] [ Weblog Themes By : iran skin ]